Vooral stilstaand water is de ideale broedplaats voor muggenlarven. U kan dus best lokale plasjes water, emmers, regentonnen en schaaltjes onder bloempotten opruimen. Het water kan ook in dakgoten en op platte daken blijven staan. Aangeraden wordt ook om ramen en deuren ‘s ochtends en ‘s avonds dicht te houden.

At the top of his list is the DEET-free, all-natural MaxMedica MyggA Roll On (around $13, go to familjeapoteket.se). If you prefer a spray, forget the OFF! and opt for MaxMedica MyggA Spray. Another good one: NoSkito Mygglotion, (around $15). It’s easy to slather on and soothes skin with aloe vera.
Stuck in the States with no shopping spree in Sweden in sight?

We found a great, natural English product in Carroll Gardens called Mrs. White’s Unstung Hero ($30 at Shen Beauty, call (718) 576-2679). Its yummy lemony tea fragrance means you can smell good AND keep hungry critters at bay. A modern mosquito miracle.

Volgens de onderzoekers waren de vrijwilligers aantrekkelijker door de geur die ze verspreidden en hun andere manier van ademen. Mogelijk speelt ook mee dat muggen de geur van bier zijn gaan associëren met de mindere verdediging van wie gedronken heeft. Een verhoogde lichaamstemperatuur speelt zeker niet mee, aangezien de lichaamstemperatuur van de proefpersonen daalde na het bier.

De resultaten van het onderzoek zijn vooral interessant in de strijd tegen malaria, een ziekte die door muggen verspreid wordt. Het bier dat gebruikt werd voor het experiment, is een populair drankje in het westen van Afrika, waar malaria vaak voorkomt. ‘Deze resultaten suggereren dat bierconsumptie een risicofactor is voor malaria en opgenomen moet worden in de publieke gezondheidsrichtlijnen’, aldus de wetenschappers.

25 vrijwilligers tussen 20 en 43 jaar dronken voor het onderzoek een liter bier om te kijken hoeveel muggen ze zouden aantrekken. De insecten kregen de keuze naar de geur van de deelnemers te vliegen of in de openluchte. 65 procent vloog na de bierconsumptie naar de menselijke geur, voor het opnemen van de alcohol was dat 50 procent. De wetenschappers deden dezelfde tests nadat de vrijwilligers een liter water hadden gedronken, daarbij was er weinig verschil merkbaar in de aantrekkingskracht op muggen. Ook de invloed van lichaamstemperatuur werd uitgsloten, want dit daalde na de consumptie van bier.

Adem en geur

Dit onderzoek is belangrijk wat de preventie van malaria betreft. “De resultaten suggereren de consumptie van bier een risicofactor voor deze slopende ziekte is en dat gezondheidsinstellingen hier rekening mee moeten houden voor de preventie ervan. We denken dat de verwerking van alcohol veranderingen in adem en lichaamsgeur veroorzaakt wat aantrekkelijker maakt voor muggen. Deze dieren kunnen geëvolueerd zijn tot een voorkeur voor bierdrinkers, omdat deze mensen zich misschien minder goed kunnen verdedigen of omdat hun bloed andere voedzame stoffen bevatten” aldus de wetenschappers.

Zo vermijd je muggenbeten:

Omdat de zomer onvermijdelijk gepaard gaat met muggenbeten, geven wij alvast enkele tips om dit tot een minimum te beperken.

• Draag een mugwerend middel op lichaamsdelen die blootgesteld worden aan de buitenlucht. Wanneer je ook zonnemelk ophebt, breng je deze best eerst aan.
• Kinderen jonger dan twee maanden bescherm je door ze steeds met een muggennet te bedekken.
• Ook natuurlijke middeltjes als de natuurlijke plantenolie citronella kunnen helpen. De effectiviteit hangt af van de situatie, zoals de samenstelling van je huid en het type mug. Ook olie van tea tree en supplementen met vitamine B kunnen helpen.
• Draag losse t-shirts met lange mouwen en een lange broek wanneer je buiten bent.
• Blijf uit de buurt van stilstaand water, dit trekt namelijk muggen aan.
• Slaap met een muggennet over je bed, controleer regelmatig op gaten en zorg ervoor dat je het niet aanraakt terwijl je slaapt.
• Vermijd zware, donkere kledij bij warm weer, muggen worden namelijk aangetrokken tot warme lichamen, dus koel blijven is een efficiënte manier om muggen te vermijden.

Here we use electrophysiological assays to identify a volatile odorant that causes an unusual, ultra-prolonged activation of CO2-detecting neurons in three major disease-transmitting mosquitoes: Anopheles gambiae, Culex quinquefasciatus and A. aegypti. Importantly, ultra-prolonged activation of these neurons severely compromises their ability subsequently to detect CO2 for several minutes. We also identify odours that strongly inhibit CO2-sensitive neurons as candidates for use in disruption of host-seeking behaviour, as well as an odour that evokes CO2-like activity and thus has potential use as a lure in trapping devices.

Analysis of responses to panels of structurally related odours across the three mosquitoes and Drosophila, which have related CO2-receptor proteins, reveals a pattern of inhibition that is often conserved. We use video tracking in wind-tunnel experiments to demonstrate that the novel ultra-prolonged activators can completely disrupt CO2-mediated activation as well as source-finding behaviour in Aedes mosquitoes, even after the odour is no longer present. Lastly, semi-field studies demonstrate that use of ultra-prolonged activators disrupts CO2-mediated hut entry behaviour of Culex mosquitoes. The three classes of CO2-response-modifying odours offer powerful instruments for developing new generations of insect repellents and lures, which even in small quantities can interfere with the ability of mosquitoes to seek humans.

Figure 1: Identification of odorants that affect the CO2-sensitive neurons in mosquitoes.
a, Comparison of percentages of CO2-response inhibition in cpA neurons of A. gambiae (Ag), A. aegypti (Ae), C. quinquefasciatus (Cx) and D. melanogaster (Dm). Functional group is on the primary carbon atom except for ketones on C2, and the length of the carbon chain (carbon number) is indicated. A 1-s stimulus of vapours from odorant diluted 10−2 applied on cotton wool in cartridge, is overlaid on a 3-s stimulus of 0.15% CO2. n = 3. Data for Dm responses, using 0.33% CO2, is taken from ref. 19. b, c, Dose–response of indicated inhibitors in the three species, in a similar overlay assay. n = 5; error bars are s.e.m. d, Representative long-term recordings from the cp sensillum in response to repeated 1-s pulses of CO2 (0.15%; black squares) or 2-butanone (4on; 10−1; grey squares). e, Expanded view of the traces for each during the stimulus period in the centre in d. f, Representative trace of A. aegypti peg sensillum to a 1-s stimulus of 2,3-butanedione (d4on; 10−1). g, Mean responses of the cpA neuron to 1-s 2,3-butanedione (black line) or 0.15% CO2 (grey line) on Anopheles, Aedes and Culex over 7 s. n = 4; error bars are s.e.m. h, Mean baseline activity of the cpA neuron counted every 30-s interval after pre-exposure to a 3-s stimulus of 2,3-butanedione (10−1; black line) or paraffin oil (grey line). n = 4, error bars are s.e.m. Baseline activity before initial stimulus subtracted in g and h.
Figure 2: Ultra-prolonged activation disrupts ability to respond to CO2.
a, Representative action potential traces from cp sensillum in A. gambiae and A. aegypti exposed to a 3-s stimulus of 2,3-butandione (10−1) followed by two 1-s stimuli of CO2 (0.15%). Expanded views of the indicated regions of the traces are shown. b, Mean increase in frequency of response of cpA neurons to repeated stimuli of 1-s CO2 (0.15%) applied approximately every 30 s, following a 3-s pre-exposure to 2,3-butanedione (10−1; black bars) or paraffin oil (grey bars) in A. gambiae, A. aegypti and C. quinquefasciatus. c, Mean baseline activity (squares) and increase in activity (triangles) of an A. aegypti cpA neuron responding to 1-s CO2 (0.15%) pulses applied approximately every 30 s after a 3-s pre-exposure to a four-odour blend of 2,3-butanedione, 1-butanal, 1-pentanal and 1-hexanol (10−2) (black) or paraffin oil (grey). d, e, Representative traces from cp sensillum (d) and mean responses from cpA neurons (large spike amplitude) to CO2 (0.15%) and a neighbouring neuron (small spike amplitude) to 1-octen-3-ol (10−3) after a pre-treatment of 3 min of paraffin oil or the four-odour blend (e). f, Responses of a cpA neuron in C. quinquefasciatus treated identically as in c. For b, c, e and f, n = 5; error bars are s.e.m.
Figure 3: Exposure to ultra-prolonged activator causes long-term disruption of CO2-mediated attraction behaviour of female Aedes mosquitoes.
a, b, Schematics of the experimental strategy (a) and the wind-tunnel apparatus (b). c, d, Percentage of female mosquitoes flying upwind to half-way point (c) and flying through the CO2-emitting glass ring (d) after pre-exposure for 3 min to paraffin oil (control) or ultra-prolonged activating blend at indicated concentrations. e, f, Similar experiment as above except three pre-exposure times were tested to the four-odour ultra-prolonged blend (10−1). g, h, Time-course of percentages of female mosquitoes getting to half-way point and reaching the CO2 source after a 1 min pre-exposure to paraffin oil or ultra-prolonged blend at the indicated concentrations. i, Percentage of female mosquitoes flying through the CO2-emitting glass ring after pre-exposure to 3 min of paraffin oil (control), indicated odorants (10−2) or ultra-prolonged activating blend (10−2). N = 26 individuals for each condition. Pearsons χ2 test, compared to controls, *P < 0.05, **P < 0.01, ***P < 0.001. j, Schematic of experimental strategy, and percentage of A. aegypti mosquitoes escaping repellency chamber within 5 min in response to DEET (9.8%) after pre-exposure to paraffin oil (control) or ultra-prolonged activating blend (10−2) as above. N = 7 trials (20 mosquitoes per trial).

Figure 4: Ultra-prolonged activators disrupt attraction behaviour of female Culex mosquitoes in semi-field conditions
a, Schematic of two-choice MalariaSphere experiment with counter-flow CO2 traps placed inside each experimental hut to attract female Culex mosquitoes released from the centre of enclosure. One hut contains ultra-prolonged blend dispensers (1%, treated) while the other dispenses paraffin oil (control). b, c, Mean percentage of released mosquitoes (b) and mean preference index of female mosquitoes captured in trap and captured in trap plus hut in treated versus control huts (c). N = 4 trials, 100 females per trial; error bars are s.e.m.; Student’s t-test, *P < 0.05. d, Schematic of one-choice MalariaSphere experiment. Trials were conducted with (treated) or without (control) ultra-prolonged blend (3%) dispensers. e, Mean percentage of mosquitoes in MalariaSphere that are trapped in control and treated huts. N = 4 trial nights each for control and treatment, 100 females added every evening; error bars are s.e.m.; Student’s t-test, **P < 0.005. f, Mean reduction in percentage of Culex females captured in traps from ultra-prolonged blend treated huts in b and d. g, Proposed model of odorant application for mosquito control.

Odorants that are antagonists of the CO2 receptor can be used to mask mosquito attraction, agonists can be used as a lure or attractant in a trap application, and ultra-prolonged activators can be used to block CO2 detection through persistent activation of the neuron. Small grey dots represent other human odours, and large black dots represent odours that can be applied to disrupt host seeking.

Muggen leven van het bloed van mensen en andere zoogdieren. Zij sporen hun prooi op met behulp van speciale zintuigen, die de insecten in staat stellen de koolstofdioxide waar te nemen die wij uitademen. Bepaalde stoffen kunnen die zintuigen ontregelen, blijkt uit laboratoriumonderzoek.

Veelbelovend spoor

Of de betreffende chemicaliën voor mensen veilig zijn, moet nog nader worden onderzocht. Zelfs als dat zo blijkt te zijn, wil dat nog niet zeggen dat het ultieme antimuggenmiddel is ontdekt. De insecten gebruiken namelijk meer zintuigen om voedsel te zoeken. Zo worden zij bijvoorbeeld aangetrokken door geurstoffen in ons zweet en in onze huid. Maar de wetenschappers denken wel op een veelbelovend spoor te zitten.

Jaarlijks overlijden vele honderdduizenden mensen aan malaria, een ziekte die door muggen wordt verspreid. Vooral jonge kinderen in Afrika lopen gevaar. Muggen zijn ook verantwoordelijk voor de verspreiding van ziektes als knokkelkoorts (dengue), gele koorts, filariasis en het West-Nijlvirus. (anp/mvdb)

Vecmap, dat gecoördineerd wordt door het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) in Nederland, brengt veel technologieën samen die muggen in kaarten kunnen brengen, zegt RIVM-entomoloog Marieta Braks. “Het is de bedoeling informatie op het terrein over verdachte sleutelregio’s samen te brengen – temperaturen, vochtigheidsgraad, aanwezigheid van stilstaand water – en die over te brengen naar het wereldwijde systeem voor satellietnavigatie, en ze samen te voegen met andere gegevens, zoals de kans op regen, gegevens over wind, en de morbiditeitsgraad van de pathologie.”
Al die informatie wordt in een centrale gegevensbanken verwerkt en geanalyseerd. Een van die sleutelzones is de Zuid-Franse kust. In september 2010 werden daar twee endemische gevallen van dengue vastgesteld, mensen die de ziekte ter plaatse hebben opgelopen door beten van besmette muggen.
In het noorden van Italië werden vorig jaar verschillende gevallen van dengue en chikungunya vastgesteld, maar wellicht is de besmetting elders gebeurd.

Proeffase in België en Nederland

De proeffase van Vecmap ging in november 2009 van start in Frankrijk, Italië, België, Nederland, Groot-Brittannië en Zwitserland. Vorig jaar werd de proeffase geëvalueerd. Nu begint de derde fase: de muggenpopulaties worden volledig in kaart gebracht, en tegelijk wordt de economische leefbaarheid van het project getest. Er komen ook proeven in Benin en Frans-Polynesië.
Tropische ziektes zoals dengue, chikunguny en Nijlkoorts hebben zich in korte tijd ontpopt tot bedreigingen waar Europese gezondheidssystemen niet meteen een oplossing voor hebben. “We weten zeer weinig over de verspreiding van zulke ziektes en hun vectoren”, zegt Kruijff.
Waar dit soort ziektes voorkomt,, hangt af van veel factoren die op elkaar inwerken, onder meer de verspreiding van de muggen, de bevolkingsdichtheid, het klimaat, de luchtstromen, de accumulatie van stilstaand water en het gebruik van grond en vegetatie.
Door het internationale verkeer van personen en goederen en de klimaatwijziging kunnen exotische soorten zich bovendien in nieuwe regio’s vestigen, waar ze geen natuurlijke vijanden hebben.

Satelliet

“In zulke gevallen maakt de technologie van satellietmapping en telecommunicatie een integrale identificatie mogelijk van de gebieden waar de muggen in grote aantallen voorkomen, van de klimaatomstandigheden, de seizoenstendensen en andere variabelen die tot een noodsituatie voor de openbare gezondheid kunnen leiden”, zegt Kruijff.
Volgens Kruijff is er nood aan “kaarten die tonen waar de muggen gedetecteerd werden, in welke richting ze zich bewegen, welke factoren die hun groei beïnvloeden op een bepaald moment detecteerbaar zijn, en wanneer de populaties in kwestie hun maximale capaciteit bereiken.”

Met zulke kaarten zou het mogelijk zijn preventieve campagnes op te zetten en zo een epidemie te voorkomen, of therapeutische programma’s op te zetten als een epidemie uitgebroken is.

Een klamboe mag niet ontbreken wanneer u een verre reis maakt.

Zeker op het gebied van uw gezondheid, maar helaas wordt daar te geregeld onzorgvuldig mee ongesprongen. “Zo laat 45 procent van de reizigers zich níet vaccineren, terwijl dat vaak wel ten zeerste wordt aangeraden”, aldus Arnoud Aalbersberg, directeur van Tropenzorg.

Wat wordt onderschat?

Veel reizigers vergeten dat de leefomstandigheden anders zijn dan in eigen land. Zeker in verre oorden moet men zich meer aanpassen én oppassen. Drink niet zomaar overal water uit de kraan, gebruik geen ijsblokjes in je frisdrank en nuttig in sommige landen geen sla, milkshakes of ijsjes. Hanteer de gouden regel: cook it, peel it, boil it, or forget it!

Sommigen denken dat ze niets nodig hebben, omdat ze een all inclusive reis naar een luxe resort in bijvoorbeeld de Dominicaanse Republiek hebben geboekt. Inentingen worden niet gehaald, pillen worden niet meegebracht. Máár de meesten komen ook buiten zo’n resort en boeken excursies. Echt, gebruik je gezonde verstand, je hebt alleen jezelf ermee!

Grootste risico’s?

Gelukkig nemen mensen die afreizen naar verre oorden wel steeds vaker voorzorgsmaatregelen door zich te laten vaccineren en malariapillen te slikken. Toch slaan nog te veel mensen deze ‘punten’ over. Malaria, hepatitis A, gele koorts… waarom het risico lopen?

Ook voor landen dichterbij is het wijsheid om je goed voor te bereiden. Egypte, Marokko, Turkije of Griekenland; de malariamug kom je er dan wel niet tegen, maar reizigersdiarree kan de vakantie ook goed verstieren…

Speelt geld een rol?

Helaas wel, maar indien er aanvullende zorgverzekering is afgesloten, worden vaccinaties en pillen in sommige gevallen (gedeeltelijk) vergoed. Check dat even bij je verzekeringsmaatschappij. Toch wil ik wel benadrukken dat geld niet de reden moet zijn om je niet te beschermen. Als er zoveel centen worden uitgegeven aan een mooie reis, dan beknibbel je toch niet op je gezondheid?

Wat mag niet ontbreken in de reizigersapotheek?

ORS tegen uitdroging! ORS zijn suikers en zouten die het lichaam nodig heeft om vocht op te nemen en vast te houden. Uitdroging is een veelvoorkomend probleem. Verder hangt het er natuurlijk vanaf waar men naartoe reist en wat men gaan doen, maar ik zou een insectenwerend middel met 30-50% DEET en een geïmpregneerd muskietennet zeker niet vergeten. Even voor de duidelijkheid: ik wil mensen informeren, niet afschrikken. Iedereen moet gewoon maximaal kunnen genieten en dus niet besparen op de gezondheid.

Kent Nederland ook gevaar?

In mindere mate, maar onderschat de teek niet. De Week van de Teek is vandaag van start gegaan. Ga je buiten wandelen, spelen, golfen, bescherm je dan tegen teken!

ma 04 apr 2011 – De Telegraaf
Gebruik je gezonde verstand
door WENDY ROEP

HUMO Hoe gaat een mug op zoek naar bloed? En: hoe oriënteert ze zich tijdens haar strooptochten?

Knols «Tijdens het vliegen kijkt ze gewoon om zich heen, zoals de eerste de beste piloot in een vliegtuigje. Maar in haar zoektocht naar bloed richt ze zich op de geurpluim die van mensen afkomt: ze heeft twee antennes op de kop – haar neus, zeg maar – waarmee ze geurmoleculen vangt. Zo kan ze mensen van op 50 meter afstand ruiken, ze zoomt als het ware in op die geur tot ze rond je hoofd cirkelt. (Bewonderend) Jaaa: zo’n mug zit biologisch perfect in mekaar, het is een wonder van de evolutie. Ze waren er al toen de dinosaurussen nog rondliepen en zijn sindsdien – net als krokodillen – bijna niet veranderd.»

HUMO Welke geurstoffen trekken haar aandacht?

Knols «Er zijn opportunistische muggen die alles lusten: bloed van mensen, runderen, of kippen – het maakt ze niet uit. Die hebben het voor mekaar, want zij moeten gewoon tegenwinds een pluim koolstofdioxide volgen en komen zo altijd op hun bestemming: een levend wezen.»

HUMO Andere muggen zijn kieskeuriger.

Knols(knikt) «Er zijn soorten die alleen het bloed van slangen willen, en we kennen één soort die bloed uit vissen zuigt wanneer die aan het wateroppervak komen.»

HUMO Er zijn helaas ook muggen die het alleen op óns – de mens – gemunt hebben. Waarom?

Knols «Omdat ons bloed specifieke aminozuren bevat die zij nodig hebben. Gelukkig voor die muggen hebben wij een heel aparte geur. We ruiken heel anders dan pakweg chimpansees of gorilla’s: jaja, van alle primaten stínkt de mens het hardst. Dat komt door de bacteriën die op onze huid leven en ons zweet omzetten in sterkruikende vluchtige stoffen.

»Muggen die van mensenbloed leven hebben dat goed bekeken, want wij zijn gemakkelijke prooien. Zeker ‘s nachts, dan zijn we grote, weerloze zakken bloed. We zijn ook grotendeels kaal: dat vinden ze wel zo handig. In tegenstelling tot luizen of vlooien kunnen ze niet door je haar heen.»

HUMO Anderzijds is onze fijne motoriek beter dan die van pakweg een rund. Dat speelt in het nadeel van de mug.

Knols «Klopt: het bijten van een mens blijft een hachelijke onderneming.»

HUMO Zeker als de mug eerst ter hoogte van ons hoofd komt zoemen: een nodeloze provocatie.

Knols «Misschien niet, want ik sluit niet uit dat muggen dat bewust doen. Ik heb het nog niet kunnen bewijzen, maar ik vermoed dat een mug zo probeert uit te vissen of je slaapt of niet. Sterker nog: misschien herkent een mug onze rem-slaap wel. Tijdens die diepe slaap verandert namelijk de samenstelling van de uitgeademde lucht: er zitten wat meer isopreen in. En mensen die opgefokt of onrustig slapen geven sowieso een andere geur af.»

HUMO Zouden ze dat zoemen toch niet beter achterwege laten? Het lijkt me verstandiger om in alle stilte, als een dief in de nacht toe te slaan?

Knols «Ze kúnnen het niet laten: wat we horen is het geflapper van hun vleugels. Mannetje slaan 700 keer per seconde met hun vleugels, en produceren zo een gezoem van 700 Hertz; vrouwtjes zoemen tegen 400 Hertz. Zo herkennen ze mekaar tijdens de paartijd.»

HUMO Vandaar dat je wel ‘s straffe verhalen leest over zwermen muggen die automotoren aanvallen.

Knols «Dat is al gebeurd: als zo’n motor 400 Hertz voortbrengt, zal een muggenmannetje denken dat hij met een wijfje te doen heeft. (op dreef) Als je in de zomer een zwerm muggen ziet hangen, moet je er maar ‘s voorzichtig onder gaan staan en zachtjes zoemen met de lippen. (zoemt) Eerst heel laag, en dan – geleidelijk – steeds hoger. Op een bepaald moment zal je de juiste toonhoogte vinden en zal de zwerm zich op jouw mond storten. (sec) Die hou je dan best wel gesloten.»